خاطرات دردناک، اشتباهات و زخمهاى عاطفى قديمى، بدترین سناریوها، نگرانی های بی پایان، جستجو برای مشكلات و تهديدها چيزهايى هستند كه اين راديو مدام درحال پخش كردن اونهاست اما این فقط نحوه عملکرد ذهن یک انسان عادی است. بیشتر آدم ها سعی میکنند صدای این رادیو رو با کارهای متفاوتی خاموش کنند، اما هیچکدوم از این کارها باعث خاموش شدن این رادیو نمیشه.
تفکر مثبت كلید خاموش کردن رادیو نیست.
تلاش براى «مثبت فكر كردن» باعث خاموش شدن افكار منفى نميشه وتلاش براى ناديده گرفتنشون هم به ندرت جواب ميده. درست مثل صدای بلندی كه هرچقدر بيشتر تلاش كنيد نشنيده بگيريد، آزارنده تر ميشه. بعضیها سعی میكنند «موج راديوى فوق العاده مثبت» رو روشن كنند تا منفى بافى ها رو خفه كنند، اما داشتن دو ايستگاه رقيب در ذهن فقط تمركز روى آنچه واقعاً مهم هست رو سخت تر میكند. داشتن دو رادیو مساوی با داشتن سر و صدای بيشتر هست.
بگذارید پخش شود، اما در پس زمینه.
به لحظاتى فکر کنيد که مشغول خواندن کتاب مورد علاقتون بوديد و در پس زمينه هم موسیقی درحال پخش بود. احتمالا در اين حالت به سختى متوجه صدای پس زمينه بوديد، چرا که غرق در فعالیت مورد علاقتون بوديد. ذهن ما هم مى تونه به همين شكل كار كنه. هر وقت چیز مفيدی رو پخش كرد، بهش گوش بده و باقی زمان ها بذار توی پس زمینه باقی بمونه.
گویندە رو شناسایی کن.
يکى از مهارت ها در مواجهه با زماني كه ذهنمون داره افكار منفى توليد ميکنه، نام گذاری اونها و دوباره برگشتن روی کاری که بودیم هست:
– اوه این رادیو دوباره روشن شد …
– ذهنم دوباره داره پیش بینی میكنه ….
برچسب زدن به افکارت كمک میكنه نه باهاشون بجنگی و نه درگیرشون بشی. در واقع وقتی فکری میاد سراغت، نه تلاش ميکنی که اون افکار رو فراری بدی، و نه دنبالش راه میوفتى. مثل صدای پس زمينه ی یه رادیو بهشون اجازه میدی بیان و برن و تو مشغول کاری میشی که واست مهم و معنادار هست.
انرژیت رو جای درستی صرف کن.انرژیت رو جای درستی صرف کن.
وقتی دیگه انرژیت رو صرف جنگيدن باسر و صدا نمیكنى، توجهت براى چيزهايى آزاد میشه كه واقعاً واست مهمه:
– زندگی بر اساس ارزش هات
– قدم برداشتن به سمت یک زندگی غنی، پربار و معنادار
– برنامه ریزی برای رسیدن به اهدافت
– حرکت کردن به سمت ساختن زندگی دلخواهت